Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Με πρόσχημα την οικολογία καταληστεύονται οι λαοί (ΒΙΝΤΕΟ)

Όροι όπως προστασία του περιβάλλοντος, πράσινη ανάπτυξη, προστασία της βιοποικιλότητας, ανακατανομή του πλούτου, καινοτόμες τεχνολογίες, κλιματική αλλαγή έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας.
Καθημερινά, ειδικοί και ειδήμονες σε όλον τον κόσμο «κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου» σχετικά με «τις επιπτώσεις της αλόγιστης δράσης μας κατά του περιβάλλοντος». Η γη, υποστηρίζουν, θα γίνει ένας αφιλόξενος τόπος για αχάριστους ανθρώπους.
Συνέπεια των παραπάνω «παρατηρήσεων» είναι, τα τελευταία χρόνια, το οικολογικό κίνημα να έχει γιγαντωθεί, με αποτέλεσμα σήμερα να παίζονται τεράστια συμφέροντα με όχημα την οικολογία και το «πράσινο κίνημα» τόσο σε πολιτικό-οικονομικό όσο και σε επιστημονικό επίπεδο.
Έτσι γύρω από ένα, σε κάποιο βαθμό, υπαρκτό πρόβλημα (π.χ. ρύπανση του πλανήτη και εξοντωτική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από πολυεθνικές), έχει στηθεί ένας χορός δισεκατομμυρίων ευρώ και μάλιστα με τις ευλογίες της κοινής γνώμης...
Στις 14 Ιουνίου 1992, στο Ρίο Ντε Τζανέϊρο της Βραζιλίας, 178 αρχηγοί κρατών υπέγραψαν την Ατζέντα 21, που θεωρητικά αποσκοπεί στο να σώσει το περιβάλλον, το οποίο όμως δεν κινδύνευε στο βαθμό που το παρουσίαζαν οι εμπνευστές της.
Γνωστή πλέον αρχίζει να γίνεται η απάτη της υπερθέρμανσης του πλανήτη, όπως θα δείτε χαρακτηριστικά στο βίντεο που ακολουθεί μετά το τέλος του παρόντος άρθρου.
Σάλο είχε κάνει το 2009 στα κανάλια η αποκάλυψη κάποιων χάκερς, οι οποίοι λίγο πριν αρχίσει η συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης για το Κλίμα, κατάφεραν και υπέκλεψαν το αρχείο των E-Mails της Μονάδας Κλιματικών Αλλαγών (Climatic Research Unit-CRU).

Όπως προέκυψε από τα στοιχεία ο διευθυντής της CRU, Phil Jones, μαζί με συνεργάτες του αλλοίωναν εδώ και χρόνια τα αποτελέσματα των ερευνών. Παρουσίαζαν, δηλαδή, ότι έχουμε αύξηση της σταδιακής θερμοκρασίας της γης, ενώ ουσιαστικά συνέβαινε το αντίθετο. Εννοείται ότι οι συγκεκριμένοι «ερευνητές» εμπόδιζαν τη δημοσίευση εργασιών από συναδέλφους τους, στις οποίες αποκαλυπτόταν με επιστημονικά τεκμήρια η αλήθεια της όλης υπόθεσης.

Η πράσινη απάτη της υπερθέρμανσης του πλανήτη είχε αρχίσει να εντοπίζεται ήδη νωρίτερα απο διάφορους επιστήμονες. Έτσι το 2006 μια ομάδα 60 επιστημόνων με επιστολή της στον Καναδό πρωθυπουργό κατήγγειλε την «χαμηλής ποιότητας επιστήμη» που χαρακτηρίζει του «πράσινους απατεώνες» καθώς και τη μετατροπή της υπερθέρμανσης του πλανήτη «από επιστημονικό θέμα σε θρησκευτικό δόγμα».
Στο ίδιο μοτίβο και η μελέτη του Ρώσου ακαδημαϊκού, Habibullo Abdusamatov, στην οποία όχι μόνο αμφισβητείται η ιδέα της υπερθέρμανσης της γης από το διοξείδιο του άνθρακα, αλλά αποδεικνύεται το ακριβώς αντίθετο: μείωση της θερμοκρασίας σε παγκόσμιο επίπεδο, κάτι που βιώσαμε φέτος το χειμώνα
Άλλη περίπτωση απάτης είναι τα βιοκαύσιμα που ξεκίνησαν ως «σημαία της πράσινης επανάστασης», αλλά όπως αποδεικνύεται από έρευνες είναι εξαιρετικά επιβλαβή για το περιβάλλον.

Όλη αυτή η καταστροφολογία σε σχέση με το περιβάλλον αποσκοπεί στην πράσινη υπέρφορολόγηση των λαών καθώς και στη συγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου σε λίγα χέρια.

http://www.katohika.gr/2012/05/blog-post_5257.html#more

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις...

Παρά τις ιλιγγιώδεις αποδοχές της, οι οποίεςανέρχονται στο ποσό των 380.989 ευρώ ετησίως, η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ δεν πληρώνει φόρο ούτε ένα ευρώ !
http://www.katohika.gr/

Και ξαφνικά....χρεοκόπησε η Καταλωνία!

Κι εκεί που όλοι μιλούσαν για την Ελλάδα ξαφνικά η βόμβα έσκασε αλλού.
Η Καταλωνία μία από τις 17 αυτόνομες περιοχές (ισπ. Comunidades Autónomas) που απαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας με πληθυσμό 7 εκατομμυρίων κατοίκων δήλωσε αδυναμία πληρωμών!!
Τα σπρεντς της Ισπανίας ξανατράβηξαν την ανηφόρα -αν και όχι ανάλογα με την είδηση- και ο Ραχόι πρεπει να βρει άλλη δικαιολογία για τις αιτίες της κρίσης στην Ισπανία και να αφήσει την Ελλάδα στην "ησυχία της".
Μετά την αναστολή διαπραγμάτευσης της τέταρτης μεγαλύτερης τράπεζας, της Bancia, χθες η Καταλονία ζήτησε βοήθεια και την αναχρηματοδότηση του χρέους της.
Μαυρα σύννεφα κατάμαυρα λοιπόν στον Ιβηρικό ουρανό καθώς η περιφέρεια, που αντιπροσωπεύει το 1/5 της ισπανικής οικονομίας, δε μπορεί μέχρι το τέλος του μήνα να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της.
Ο δεξιός εθνικιστής Artur Mas, πρόεδρος της Καταλωνίας, σήκωσε τα χέρια ψηλά λοιπόν και ζητάει άμεσα βοήθεια για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του που ούτε λίγο ούτε πολύ φτάνουν τα 13δις ευρώ ως το τέλος του χρόνου!
"Το εντελώς παράλογο", γράφει το Πρωτο Θέμα, "είναι πως το χρέος της Καταλονίας ελέγχεται, σε ποσοστό περί το 25%, από μικροομολογιούχους οι οποίοι έχουν τοποθετήσει τις οικονομίες τους στα λεγόμενα «πατριωτικά ομόλογα» (patriot bonds). Και τώρα κινδυνεύουν να χάσουν τα πάντα."

Αυτά πρέπει να τα βλέπουν αυτοί που νομίζουν πως κομίζουν νέες σωτήριες ιδέες , έντός συστήματος, που θα σώσουν την άσωστη κάτάσταση. Οσο πιο γρήγορα καταλάβουν πως πρεπει ο λαός να ξέρει την αλήθεια και να ετοιμάζεται για σύγκρουση με την ΕΕ και τους εγχώριους προστατευόμενούς της τόσο το καλύτερο.
Να πουμε ακόμη οτι παρά το παράξενο ότι ο Αρτουρ Μας ζητάει βοήθεια από την κεντρική κυβέρνηση την ώρα ακριβως που μιλάει για ανεξαρτητοποίηση της Περιφέρειας από τον κυβερνητικό έλεγχο, αυτό δεν αμβλύνει τις αυτονομιστικές διαθέσεις στην περιφέρεια αυτή αφού οι Καταλανοί θεωρούν πως άν ήταν ανεξάρτητοι δεν θα είχαν χτυπηθεί από την οικονομική κρίση σε τέτοιο βαθμό.
Αντε τωρα θα μου πείτε, να τα βγάλει πέρα η Ισπανια χωρίς Μπαρτσα...
Η Καταλούνια να πούμε οτι είναι η πλουσιότερη περιοχή της Ισπανίας και το ΑΕΠ της φτάνει συνολικά το ΑΕΠ της Ελλάδας!

Καλά ξεμπερδέματα λοιπόν και σ'αυτούς αλλά και σε όλους όσους νομίζουν πως θα ξεμπερδέψουν το κουβάρι μπερδεύοντάς το ακόμη περισσότερο με ψέματα

http://giorgossarris.blogspot.com/

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Σφαγή νηπίων έπνιξε στο αίμα την εκεχειρία:ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΤΙ, "ΜΕΓΑΛΕΣ" ΔΥΝΑΜΕΙΣ;

Εκτάκτως συνεδρίασε χθες το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στη σκιά της τραγωδίας. ΗΠΑ και Βρετανία καταλόγισαν την ευθύνη στα στρατεύματα του Ασαντ, ενώ η Ρωσία υποστήριξε ότι πρέπει να εξεταστεί ποιος βρίσκεται πίσω από τη σφαγή
ΧΙΛΙΑΔΕΣ εξοργισμένοι Σύροι βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τη σφαγή των αμάχων
ΧΙΛΙΑΔΕΣ εξοργισμένοι Σύροι βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τη σφαγή των αμάχων

Ταφόπλακα στην ημιθανή εκεχειρία που είχαν συμφωνήσει η κυβέρνηση Ασαντ και οι αντικαθεστωτικοί στη Συρία τον Απρίλιο έβαλε η σφαγή 116 αμάχων στη Χούλα, ενώ υποχρέωσε τη διεθνή κοινότητα να καλέσει σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ χθες το βράδυ.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63663042

Το τραγούδι που αφιέρωσε ο Γ. Βαρουφάκης στη Λαγκάρντ

Χαρακτηρίζει γελοίες τις δηλώσεις της στην Guardian

Θύελλα αντιδράσεων ξέσπασε μετά τις σκληρές δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ στη Guardian για την Ελλάδα. Ατέλειωτα τα μηνύματα στο προφίλ της επικεφαλής του ΔΝΤ στο Facebook και τα replies στο λογαριασμό της στο twitter. Πολλοί θερμόαιμοι μάλιστα δεν δίστασαν ακόμα και να γράψουν απίστευτες ύβρεις κατά της Κ. Λαγκάρντ. Άλλοι όμως επέλεξαν έναν πιο πολιτισμένο και ουσιαστικό τρόπο να απαντήσουν.

Ο καθηγητής καθηγητής οικονομικής θεωρίας στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημιού Αθηνών Γιάννης Βαρουφάκης, μέσω του twitter του και του blog του, απαντώντας στις αναφορές της στη Guardian, αφιέρωσε στην κ. Λαγκάρντ στίχους από το πασίγνωστο τραγούδι των Led Zeppelin, Stairway to heaven, ασκώντας έντονη κριτική στην επικεφαλής του ΔΝΤ για τις δηλώσεις της.

Συγκεκριμένα, ο Γ. Βαρουφάκης αναφέρει:

«Αφιερώνω αυτό το ποστ, με καθυστέρηση, στην Κριστίν Λαγκάρντ. Για τις πραγματικά γελοίες επισημάνσεις της ότι η φτώχεια των παιδιών στην Ελλάδα δεν αξίζει το ενδιαφέρον της όσο η πολύ μεγαλύτερη φτώχεια των παιδιών της Αφρικής. Έτσι, αφιερώνω τους παρακάτω στίχους στη γενική διευθύντρια ενός από τους διεθνείς οργανισμούς που συνέβαλαν περισσότερο στην παιδική φτώχεια της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής και που τώρα βρίσκεται στο τιμόνι μίας ανάλογης προσπάθειας να φέρει ανάλογες “μεταρρυθμίσεις” στην Ελλάδα:

And as we wind on down the road
Our shadows taller than our soul.
There walks a lady we all know
Who shines white light and wants to show
How everything still turns to gold.
And if you listen very hard
The tune will come to you at last.
When all is one and one is all
To be a rock and not to roll.»

Που σημαίνει...

Και καθώς κατεβαίνουνε το δρόμο σαν άνεμος
Οι σκιές μας ψηλότερες από την ψυχή μας.
Εκεί περπατά μια κυρία που όλοι ξέρουμε
Η οποία λάμπει άσπρο φως και θέλει να δείξει
Πώς τα πάντα ακόμη αλλάζουν σε χρυσό.
Και εάν ακούσετε πολύ προσεχτικά
Ο τόνος θα έρθει και σε σας επιτέλους.
Όταν όλα είναι ένα και ένα είναι όλα
Να είσαι βράχος και να μη κυλάς.

http://www.newsbeast.gr/financial/arthro/358439/to-tragoudi-pou-afierose-o-g-varoufakis-sti-lagard/

Τα μνημόνια δεν σώζουν τους Έλληνες πολίτες αλλα τους Γερμανούς!

Τα πακέτα διάσωσης που χορηγούνται στην Ελλάδα και εξασφαλίζονται μέσω των Μνημονίων, δεν σώζουν τους Έλληνες, αλλά τους Γερμανούς φορολογούμενους και τις γερμανικές τράπεζες. Αυτό υποστηρίζουν στο Bloomberg View οι συντάκτες του γνωστού οικονομικού...





πρακτορείου, έπειτα από ενδελεχή μελέτη των κινήσεων κεφαλαίων στην Ευρώπη και τους ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών. Όπως εξηγούν, όταν η ΕΕ και η ΕΚΤ έσπευσαν να διασώσουν τις χώρες σε κρίση, έδωσαν στις γερμανικές τράπεζες τη δυνατότητα να πάρουν πίσω τα λεφτά τους.

Στην ελληνική περίπτωση, οι γερμανικές τράπεζες ήταν το μέσο διευκόλυνσης της χώρας, καθώς διέθεσαν τεράστια ποσά και έτσι απέκτησαν, τα χρόνια πριν από την κρίση, τεράστια έκθεση στις χώρες της περιφέρειας της ζώνης του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος.

Ουσιαστικά, ωστόσο, διέσωσαν τις γερμανικές τράπεζες και τους φορολογούμενους, οι οποίοι, αν δεν αποπληρώνονταν τα δάνεια, θα έπρεπε να στηρίξουν αυτές τις τράπεζες.

Σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της βοήθειας προς την Ελλάδα, η στήριξη στις γερμανικές τράπεζες προσφέρθηκε αυτόματα, ως μια λειτουργία της δομής της νομισματικής ένωσης.

Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ), μέχρι το Δεκέμβριο του 2009 η έκθεση των τραπεζών στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία έφτανε στα 704 δισ. δολάρια. Ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο από το συνολικό άθροισμα των κεφαλαίων τους.

Στην πραγματικότητα, δάνεισαν πολύ περισσότερα από όσα μπορούσαν να αντέξουν.

Όταν λοιπόν οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν χρήματα από την Ελλάδα, οι άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης αντιστάθμισαν συλλογικά τις συγκεκριμένες εκροές, με δάνεια προς την Τράπεζα της Ελλάδος.

Τα δάνεια αυτά εγγράφηκαν στον ισολογισμό της Bundesbank, της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, ως απαιτήσεις στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Ο μηχανισμός αυτός, σχεδιασμένος για να κρατά σε ισορροπία τους ισολογισμούς της ευρωζώνης, έκανε πιο εύκολη την απόσυρση των γερμανικών ιδρυμάτων από τις θέσεις τους.

Σε αντίθεση με τις απαιτήσεις των ιδιωτικών τραπεζών, οι απαιτήσεις της Bundesbank ήταν εν μέρει μόνο ευθύνη της Γερμανίας. Αν η Ελλάδα αποκήρυσσε το χρέος της, οι απώλειες θα κατανέμονταν μεταξύ όλων των κρατών – μελών της ευρωζώνης, ανάλογα με τη συμμετοχή τους στην ΕΚΤ. Το μερίδιο της Γερμανίας θα ήταν στο 28%, σημειώνουν οι συντάκτες του Bloomberg.

Στην ουσία, τα τελευταία δύο χρόνια, μεγάλο μέρος του ρίσκου που βρισκόταν στους ισολογισμούς γερμανικών τραπεζών μεταφέρθηκε στους φορολογούμενους όλης της ευρωζώνης.

Είναι δύσκολο να υπολογιστεί ακριβώς πόσο επωφελήθηκε η Γερμανία από την ευρωπαϊκή διάσωση.

Μια ένδειξη θα ήταν το ποσό που απέσυραν οι γερμανικές τράπεζες από τις χώρες της ευρωζώνης από την έναρξη της κρίσης. Σύμφωνα με την ΤΔΔ, τράβηξαν 353 δισ. δολάρια από τον Δεκέμβριο του 2009 ως το τέλος του 2011. Μία άλλη ένδειξη θα ήταν η αύξηση των απαιτήσεων της Bundesbank στις υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης. Αυτή αντιστοιχεί σε 466 δισ. ευρώ από τον Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο του 2012, αλλά περιλαμβάνει και μη Γερμανούς καταθέτες, που μετέφεραν τα χρήματά τους σε γερμανικές τράπεζες.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα έλαβε συνολικά 340 δισ. ευρώ σε επίσημα δάνεια για να ανακεφαλαιοποιήσει τις δικές της τράπεζες, να αντικαταστήσει τα κεφάλαια που έφυγαν στο εξωτερικό, να αναδιαρθρώσει το χρέος της και να βοηθήσει τις τράπεζες να τα βγάλουν πέρα. Μόνο 15 δισ. ευρώ προήλθαν απευθείας από τη Γερμανία. Τα υπόλοιπα προήλθαν από την ΕΚΤ, την ΕΕ και το ΔΝΤ.
Protothema.gr

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Μεταξύ φόβου και απόγνωσης

Πηγή: Καθημερινή 27/5/2012

Tου Nίκου Γ. Ξυδάκη

Η πολιτική αστάθεια που ζούμε είναι απότοκη της κοινωνικής αποσάθρωσης: η κοινωνία εκφράζεται πολιτικά, με σπασμούς και κλονισμούς. Η διεθνής κρίση πλήττει τα μεσοστρώματα σε όλο τον δυτικό κόσμο, ιδίως στην Ευρώπη, την κοιτίδα της μεσαίας τάξης. Στην Ελλάδα, η κρίση ξεθεμελιώνει τα ευρύτατα στρώματα των μικρομεσαίων, σαρώνει το υλικό υπόβαθρο της ύπαρξής τους, αποψιλώνει τις προσδοκίες και τις απαντοχές τους.
Η διετία άγριας λιτότητας που ξεκίνησε με το πρώτο Μνημόνιο, κατέστρεψε διαμιάς τους ήδη επισφαλείς και αδύναμους, όσους ζούσαν στο όριο, χωρίς υποστυλώματα και λίπος· εκ παραλλήλου, εξάντλησε βαθμιαία όσους είχαν πεπερασμένες αντοχές και ανελαστικές υποχρεώσεις. Μέσα σε δύο χρόνια, η ελληνική μεσαία τάξη, απέραντη και αδιαφοροποίητη, είδε να καταστρέφεται ανεπανόρθωτα η συνθήκη ευπρεπούς διαβίωσης και να απειλείται η συνθήκη αξιοπρεπούς επιβίωσης. Η κατάσταση ραγδαίας αποπτώχευσης επιδεινώνεται από την απουσία κοινωνικού διχτυού προστασίας και από την ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κράτους λόγω δημοσιονομικής αποστράγγισης.
Αυτή η απότομη μετάπτωση των υλικών προϋποθέσεων του βίου δεν είναι δυνατόν να απορροφηθεί ομαλά· το ένστικτο επιβίωσης αφυπνίζεται βίαια και εκβάλλει ορμητικά, ανά πίδακες: σαν αγανάκτηση, σαν τυφλή οργή, σαν φόβος, σαν απόγνωση. Την πολυτέλεια της έλλογης αντίδρασης έχουν πλέον μόνο όσοι διατηρούν την εργασία τους, κάποια υλικά αποθέματα: αυτοί διαπνέονται από φόβο, μήπως χάσουν και αυτά τα λίγα που διαθέτουν. Ως εκ τούτου ο φόβος μετριάζει την οργή και υπαγορεύει μια συμπεριφορά πιο συντηρητική. Οι υπόλοιποι, όσοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε, διότι τα έχουν χάσει όλα, δεν έχουν καν την πολυτέλεια της οργής: παραδίδονται στην απόγνωση.
Η διάκριση θυμικού - λογικής άρα, που ακούγεται τώρα σαν ερμηνευτικό σχήμα του θρυμματισμένου και πολωμένου πολιτικού τοπίου, πρέπει να τεθεί ορθότερα με τέτοιους όρους: φόβος - απόγνωση. Οσοι μπορούν ακόμη να νιώσουν φόβο κι όσοι είναι τόσο απελπισμένοι που δεν φοβούνται τίποτε χειρότερο.

Ισως είναι άκαιρο, αλλά ας το επιχειρήσουμε: Κάτω από το υλικό ρήγμα, το ρήγμα στη βιοτή και στην ύπαρξη, χάσκει κι άλλο ρήγμα πιο σκοτεινό και βαθύ· ρήγμα στην κοινωνική συνοχή, στην αίσθηση του συνανήκειν, ρήγμα πολιτισμικό και ψυχικό. Η ραγδαία επιδεινούμενη ανισότητα καταδεικνύει νέους ταξικούς διαχωρισμούς, με πρωτοφανή ένταση, τέτοια που η νεοελληνική κοινωνία δεν θυμόταν επί σχεδόν μισό αιώνα. Ο διαχωρισμός μάλιστα βιώνεται ψυχικά όχι μόνο βάσει της διάκρισης «έχοντες και μη έχοντες», αλλά πολύ βαθύτερα, στο πεδίο της γυμνής ύπαρξης: σαν διάκριση μεταξύ αυτών που σώζονται και αυτών που βουλιάζουν. Αυτή η ελλοχεύουσα διάκριση δρα σαν βόμβα διασποράς στο κοινωνικό σώμα, στο μέτρο που θραύει τις συμβατικές κοινωνικές αναπαραστάσεις και μετασχηματίζει βίαια τη συλλογική ψυχή.
Μετά το κατώφλι του φόβου, στην περιοχή της απόγνωσης, αίρονται οι αυτοπεριορισμοί, οι αναστολές, οι ενοχές, οι μετουσιώσεις των αρχέγονων ενορμήσεων, όλα τα σχήματα που παράγουν πολιτισμό. Τώρα ο πολιτισμός, ο δύσθυμος πολιτισμός της πτώχευσης και της χρεοκοπίας του βίου, προσλαμβάνεται σαν πηγή δυστυχίας. Σε κατάσταση αθυμίας, σε υπαρξιακό limbo, όταν η ύπαρξη βιώνεται σαν διαρκές ρήγμα και πτώση, χωρίς προσδοκία φωτός, όλα μπορούν να συμβούν.
Κάπως έτσι μπορεί να αναγνωσθεί η λεγόμενη ακραία πολιτική συμπεριφορά, η ακραία ψήφος λόγου χάριν, η ψήφος εναντίον του συστήματος — ό,τι κι αν εννοεί σύστημα ο εκλογέας μέσα σε τέτοια θυμική-υπαρξιακή καταιγίδα. Κάπου εκεί θα ανιχνεύσουμε το υλικό υπόστρωμα της πολιτικής αστάθειας: σε ένα κοινωνικό σώμα που το διατρέχουν ηλεκτρικά φορτία φόβου και απόγνωσης.
Ενώπιον αυτής της πολυρηγμάτωσης υπάρξεων και συνειδήσεων, τα καθήκοντα όποιας ηγεσίας αναδυθεί, όποιας κυβέρνησης προκύψει από την εκλογή της 17ης Ιουνίου, είναι τεράστια και πολύμορφα. Το πιο επείγον όμως είναι η άμεση υλική ανακούφιση των απελπισμένων και η ψυχική τους επανασύνδεση με το σώμα των επιπλευσάντων. Αυτή είναι η ουσιώδης επαναδιαπραγμάτευση: η ανάκτηση της ανθρωπιάς. Τα θύματα της κρίσης δεν είναι οι ανάξιοι, οι χειρότεροι, οι απόβλητοι, όπως πιθανότατα αισθάνεται ένας νοικοκύρης οικογενειάρχης που έμεινε άνεργος. Ο κοινωνικός βίος δεν είναι άλογος, δεν είναι αρένα μίσους, δεν είναι το χομπσιανό σύμπαν του bellum omnium contra omnes: αυτό πρέπει πρώτα να αποκατασταθεί. Αυτή η αποκατάσταση, που τίποτε δεν έχει να κάνει με αποκατάσταση της παλαιάς ερειπωμένης τάξης, είναι δυνητικά και έναρξη αναγέννησης. Είναι οι σπίθες μες στη στάχτη.
http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2012/05/blog-post_6950.html#more

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Εμίρ Κουστουρίτσα: «Ζούμε έναν οικονομικό φασισμό»

«Δεν πιστεύω στη Δημοκρατία. Δημοκρατία δεν υπάρχει πλέον, φαίνεται ότι δεν αρκεί για τις καινούργιες παγκόσμιες ισορροπίες», λέει ο Εμίρ Κουστουρίτσα. «Ζούμε έναν οικονομικό φασισμό. Η εξουσία κι ο πλούτος έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια μικρών αλλά πανίσχυρων ελίτ, ενώ οι λαοί χάνουν όλο και περισσότερο τη δύναμή τους».
Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης ήρθε χτες στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει την ελληνική έκδοση της αυτοβιογραφίας του με τίτλο «Κι εγώ που είμαι σ’ αυτή την ιστορία;» (Πατάκη), σε εκδήλωση που έγινε στο Περίπτερο 13 της Helexpo, στο πλαίσιο της 9ης Διεθνούς Eκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Eνα βιβλίο, που, όπως είπε, του χρειάστηκαν 14 χρόνια για να το γράψει. «Ενας τρελός μπορεί να γράψει ένα βιβλίο σε 14 χρόνια, δε θα έχει ζήσει όμως τις περιπέτειες που έχω ζήσει εγώ», είπε. «Η ζωή μου υπήρξε μια μεγάλη μάχη».
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την ελληνική κρίση, δε δίστασε να μας... επιπλήξει: «Αγκαλιάσατε την Ευρώπη σαν το καλύτερο πράγμα στον κόσμο. Στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα είδα κτίρια κι αεροδρόμια που δεν υπάρχουν ούτε στην Αμερική. Σας έδωσαν χρήματα και τα αρπάξατε. Τώρα βρίσκεστε σε εύθραυστη θέση». Ακόμη κι αν ακούγεται αυστηρός, αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο της Ελλάδας. «Η χώρα σας είναι η κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού. Ο πολιτισμός σας είναι η βάση όχι μόνο της Ευρώπης αλλά όλου του κόσμου. Και ό,τι συμβαίνει εδώ θα συμβεί αργά ή γρήγορα και στον υπόλοιπο κόσμο».
Ο ίδιος, γεννημένος στη Βοσνία, δηλώνει σήμερα Σέρβος. Μουσουλμάνος, βαφτίστηκε το 2006 χριστιανός ορθόδοξος. Παραδέχεται ότι η ταυτότητά του είναι περίπλοκη, όπως περίπλοκη είναι και η κατάσταση της χώρας του. «Επί Τίτο τα πλεονάσματα στην οικονομία ήταν τεράστια. Ηταν ο καλύτερος μαθητής του Ψυχρού Πολέμου. Αντίθετα ο Μιλόσεβιτς δεν μπορούσε να καταλάβει επί δέκα χρόνια ότι δεν υπάρχει πια Ψυχρός Πόλεμος. Η έννοια της Μεγάλης Γιουγκοσλαβίας μας θυμίζει πόσο μικροί είμαστε τώρα. Είναι δύσκολο να το αντέξουμε, αυτό είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματά μας. Θα χρειαστούμε χρόνο για να καταλάβουμε ότι είμαστε μικροί».
Τον Εμίρ Κουστουρίτσα παρουσίασαν λίγο πριν από τα επίσημα εγκαίνια της 9ης Εκθεσης Βιβλίου οι συγγραφείς Σώτη Τριανταφύλλου και Νίκος Παναγιωτόπουλος.
Και ένταση
Ενταση προέκυψε στην κατάμεστη αίθουσα, όταν η Σ. Τριανταφύλλου ζήτησε την άποψη του Εμίρ Κουστουρίτσα για τη διαφορά «μεταξύ Ελλήνων και Μακεδόνων», όπως είπε η ίδια, σχετικά με το όνομα της γειτονικής χώρας. «FYROM. Μάθε να το λες», της φώναξε κάποιος από το κοινό, ενώ ο ξένος προσκεκλημένος απέφυγε να τοποθετηθεί. «Να ρωτήσετε έναν ειδικό», είπε.
«Με ένα βιβλίο ο κόσμος αλλάζει» είναι ο τίτλος της φετινής διοργάνωσης, που φιλοξενείται ώς την Κυριακή 27 Μαΐου στα περίπτερα 13 και 15 της Helexpo κι έχει ως τιμώμενη χώρα τη Σερβία. Αφιερωμένη στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την επέτειο 100 χρόνων από την απελευθέρωσή της είναι η θεματική έκθεση.
Ωρες λειτουργίας της 9ης ΔΕΒΘ: σήμερα και την Κυριακή 10.00 - 21.00, αύριο 10.00 - 22.00. Δωρεάν είσοδος.

http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=103&artid=139476

Ο Ματωμένος Γάμος της Ευρωζώνης

Του Γιάννη Βαρουφάκη*


Καλά εμείς. Έστω ότι είμαστε φοροφυγάδες, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, ελλειμματικοί από την κούνια, Ελληνάρες που απαιτούμε να ζούμε από τον ιδρώτα των λαών που παράγουν. Οι Ισπανοί όμως; Εκείνοι τι φταίνε;

- Η Ισπανία δεν είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν είχε χρέος κατά πολύ χαμηλότερο της Γερμανίας λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που πέτυχε να κάνει τους μόνους πλεονασματικούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιστορίας, αφήνοντας πίσω τους μια Μπαρτσελόνα χάρμα ιδέσθαι;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που, με παράδειγμα τη Ζάρα, απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να παράγει προϊόντα υφαντουργίας χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρει τις θέσεις εργασίας στην Άπω Ανατολή;

- Η Ισπανία δεν προσέφερε στη Volkswagen τα πιο επικερδή εργοστάσιά της στην Ευρώπη (εκείνα της Seat); Κι όμως, η χώρα αυτή βρίσκεται σήμερα στην ίδια μαύρη τρύπα με εμάς. Πώς είναι κάτι τέτοιο δυνατόν, αν η κρίση οφείλεται σε κακοδαιμονίες που, δίχως αμφιβολία, χαρακτηρίζουν την Ελλάδα αλλά σε καμία των περιπτώσεων την Ισπανία;

Για μια στιγμή ας ξεχάσουμε τα δικά μας και ας αναλογιστούμε το δράμα που εκτυλίσσεται στην Ισπανία (όχι μόνο από αλληλεγγύη προς τον συμπαθή λαό της δυτικής Μεσογείου, αλλά γιατί έτσι θα καταλάβουμε καλύτερα τι μας συμβαίνει κι εμάς τώρα, αυτή τη στιγμή): Από πέρσι το καλοκαίρι, οι ζημίες των ανόητων ισπανικών ιδιωτικών τραπεζών (που προκλήθηκαν από τζόγο στην αγορά ακινήτων) έχουν μεταφερθεί στους ώμους του ισπανικού δημοσίου, με αποτέλεσμα την ουσιαστική εκπαραθύρωση του τελευταίου από τις «αγορές». Για να μην αναγκαστεί η EE να παραδεχθεί ότι η Ισπανία είναι η τέταρτη χώρα που «καταπίπτει», αποφασίστηκε η εξής παρανοϊκή «λύση»:

1 Η ΕΚΤ θα δέχεται ό,τι παλιόχαρτο της φέρνουν οι ισπανικές τράπεζες ως «εχέγγυο» και έτσι θα τις δανείσει πάνω από 300 δις με επιτόκιο 1%.

2 Επειδή αυτά τα χρήματα αποτελούν δανεικά, και με τα δανεικά δεν αποφεύγεται μια πτώχευση (παρά μόνο αναβάλλεται), το ισπανικό κράτος θα δανειστεί κι άλλα χρήματα (από το EFSF) με επιτόκιο περί το 4% για να τα χαρίσει στις τράπεζες (στο πλαίσιο της επανακεψαλαιοποίησης) - χωρίς βέβαια να λάβει κοινές μετοχές (κάτι που αποτελεί κατάφορη παραβίαση των κανόνων του...καπιταλισμού).

3 Λόγω όμως του 2, το ισπανικό κράτος σπρώχνεται βαθύτερα στην πτώχευση. Για να μην βουλιάξει άμεσα, σκέφτηκαν το εξής σοφό: Οι τράπεζες, την ίδια ώρα που θα παίρνουν δανεικά (κι αγύριστα) από το ισπανικό κράτος, θα του δανείζουν με επιτόκια 6% μέρος των δανεικών που παίρνουν από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%.

Κατανοείτε τι σημαίνουν τα παραπάνω; Οι πτωχευμένες τράπεζες πρώτα μετέφεραν τις ζημίες τους στο ισπανικό κράτος, οδηγώντας το στην πτώχευση, κατόπιν εξασφάλισαν τόνους δανείων από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1%), μετά δάνεισαν ένα μέρος αυτών των χρημάτων στο... ισπανικό δημόσιο (με επιτόκιο 6%) και, παράλληλα, δανείζονται από το ισπανικό δημόσιο κι άλλα χρήμα τα οποία ο Ισπανός ψορολογούμενος δανείζεται από το EFSF. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο απαράβατος όρος για να επιτραπεί στην Ισπανία αυτή «λύση» είναι η επιβολή λιτότητας, που θα συρρικνώσει κι άλλο το εθνικό εισόδημα, από το οποίο το κράτος θα πρέπει να αντλήσει τους φόρους που απαιτούνται για την αποπληρωμή όλων αυτών των δανείων που έχει φορτωθεί ο ισπανικός λαός εκ μέρους των τραπεζιτών.

Όταν, λοιπόν, Ευρωπαίοι συνάδελφοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, δακτυλοδείχνουν την Ελλάδα επειδή τόλμησε να πει όχι στο ευρωπαϊκό «σχέδιο» καταπολέμησης της κρίσης, τους απαντώ χωρίς περιστροφές: Θα παραδεχθώ ό,τι θέλετε, αλλά μόνο όταν μου εξηγήσετε, στη βάση του Ορθού Λόγου, «τι στο διάβολο κάνετε στην Ισπανία;».

* Το Παραπάνω κείμενο του Γ. Β. δημοσιεύεται στο περιοδικό HOT DOC 24/5/2012

Να ποιοι είναι…